Operacji przesiedlenia dokonywano wewnątrz trudnych dodatkowo złożonych uwarunkowaniach ostatnich miesięcy II wojny światowej oraz pierwszych kilkunastu miesięcy po jej zakończeniu. Po obu stronach nowej granicy zniszczenia wojenne uprzedni duże, systemy administracji państwowej dodatkowo gospodarczej plus transportu także komunikacji zaledwie tworzono. Borykano się z niedoborami wszystkiego. Brakowało zarówno podstawowych artykułów osobistego użytku w charakterze plus kadr specjalistów od momentu infrastruktury kolejowej również drogowej dodatkowo profesjonalnej zasoby siły roboczej administracyjnej. Większość dziedzin niezbędnych do funkcjonowania państwa – wewnątrz tym transport, łączność, aprowizacja oraz dziedzina administracyjna – podporządkowanych było z początku toczącym się nadal działaniom zbrojnym, odtąd powrotnym przemieszczeniom mas żołnierzy. W tych warunkach ze względów politycznych podjęto gigantyczne impreza przesiedlenia wielusettysięcznych rzesz ludzkich. Wszystkie te fakty w środku podejście fundamentalny wpłynęły na bieg migracji ludności polskiej z kresów, powodując wiele dramatycznych cierpień. Dodatkowego tragizmu nabierała usytuowanie osób przesiedlanych w środku wyniku zaostrzającej się do wnętrza latach 1945-1946 wojny wewnętrznej w środku Polsce, toczącej się pośrodku siłami reżimu komunistycznego natomiast Drugim Polskim Państwem Podziemnym, wobec której przesiedlani nieraz nie mogli zostawać obojętni.
W pierwszych miesiącach zainicjowanej operacji przesiedleń, wiosną 1945 r. jednoznacznie wyrażanej na wskroś polskie władze komunistyczne intencji przemieszczenia setek tysięcy ludzi towarzyszył konfuzja oraz niedostatek rozwiązania elementarnych problemów dodatkowo zagadnień także wyraźna nienawiść ludności, która miała pozostawać przedmiotem migracji. O w jakim stopniu w środku końcu 1944 r. oraz w środku pierwszym kwartale roku następnego przesiedlenie przybrało wielce z ograniczoną odpowiedzialnością zakres, to następne kwartały miały w środku zamierzeniu czynników w takim razie rządzących sprowadzić masową migrację ludności. 13 lutego Rada Ministrów podjęła na wniosek PUR uchwałę orzekającą, że "należy zrazu zabrać się do masowej repatriacji ludności polskiej bez względu na trudności związane ze zniszczeniem kraju na wskroś wojnę". Zdecydowano się na ze względów politycznych na możliwie najszybsze inicjacja akcji plus nadanie jej szerokiego zakresu, nie zważając na że zdawano sobie sprawę z ogromu ograniczeń także trudności również własnych niedoborów, faktycznie uniemożliwiających translokacja (w czasie trwania operacji militarnych na froncie niemiecko-radzieckim) setek tysięcy ludzi o kilkaset kilometrów na zmrok wewnątrz ciągu zaledwie paru miesięcy.
Wobec znacznych sprzeczności dodatkowo niejasności wewnątrz dokumentacji przesiedleńczej nie jest możliwe prośba dokładnej liczby przesiedlonych. Liczby zawarte wewnątrz spisach oscylują pomiędzy: 1.087.858 osób, oraz 1.243.222 osób. W tej liczbie nie uwzględnia się tych mieszkańców kresów wschodnich, którzy odpłynęli latem 1944 r. przedtem frontem, zostali wcieleni do Armii Berlinga (w obu kategoriach wszystkiego ok. 300 tys. osób) oznacza to aresztowani na Kresach oraz deportowani w środku topiel ZSRR (ok. 50 tys. osób) ażeby po pewnym czasie wrócić do Polski wewnątrz ramach oddzielnej repatriacji.
Mimo akcji przesiedleńczej znaczna proporcja ludności polskiej pozostała na kresach.Na Litwie pozostało odkąd 48,5% do 54,9% ludności przeznaczonej do przesiedlenia. Na Białorusi pozostało może od czasu 50% do 73% polskiej ludności.
Największe efekty przyniosło przesiedlenie z Ukrainy.Pozostało w tym miejscu zaledwie 9,6% dawnej polskiej ludności. Na obszarze dawnych województw wschodnich II RP pozostawało wciąż od momentu 700 do 900 tys. osób narodowości polskiej. Należy podobnie wziąć w rachubę Polaków zamieszkujących tzw. Kresy Dalsze, natomiast wtedy ziemie odcięte traktatem ryskim z 1921 r. W okolicach Żytomierza, Berdyczowa, Zwiahla, Płoskirowa także Kamieńca Podolskiego zamieszkiwało od czasu kilkudziesięciu do kilkuset tysięcy Polaków, którym z racji że nie byli obywatelami II RP nie przysługiwało system prawny do repatriacji.
Repatriacja doprowadziła do największych zmian etnicznych na kresach południowo-wschodnich. W 1939 r. na obszarze województwa tarnopolskiego zamieszkiwało 45-49,3% Polaków plus 45,5-50% Ukraińców. Po repatriacji odsetki ludności polskiej spadł na tym obszarze jakby do zera. Podobne zmiany nastąpiły wewnątrz odciętej od momentu Polski wskroś relacje jałtańskie części województwa lwowskiego. W 1939 r. do wnętrza jego wschodnich powiatach zamieszkiwało 40,1% Polaków dodatkowo 50,5% Ukraińców. Po 1946 r. procent ludności polskiej wynosił w tym miejscu w najlepszym razie parę procent ogółu (patrz: repatriacja lwowska). W ten strategia przekreślony został sprawa sądowa wiekopomny trwający sześćset lat polegający na stopniowym wrastaniu kresów południowo-wschodnich w środku kraina polskiej kultury.
Nie zniszczyła z kolei repatriacja z lat 1944-1946 etnicznie polskiego charakteru Wileńszczyzny oraz części Grodzieńszczyzny. Zmniejszyły się jakkolwiek terytorialnie istniejące w tym miejscu skupiska polskie, przecież w pojedynkę rdzeń polskiego obszaru etnicznego pośrodku Trokami, Wilnem oraz Sołecznikami pozostał nienaruszony, także jako obszary polskojęzyczne wewnątrz okolicach Grodna, Szczuczyna, Woronowa plus Lidy również obszary wiejskie między Wilnem, Podbrodziem tudzież Święcianami dodatkowo Sołecznikami oraz Ejszyszkami (patrz: narzecze północnokresowy). Zniknęły z kolei po repatriacji polskie wyspy etniczne na zachodniej Mińszczyźnie położone wewnątrz rejonie Stołpców.
Ludność polska na wschodnich ziemiach kresowych od momentu wieków odznaczała się głębokim patriotyzmem również nastawieniem antyrosyjskim również antysowieckim. Odrywając ją od momentu terenów, które od chwili stuleci zamieszkiwała, władze sowieckie do wnętrza pewnym sensie ją wynaradawiały, zaś przez przesiedlenie na ziemie w takim przypadku kulturowo niemieckie stawiały przesiedleńców w środku położeniu zakładnika układów poczdamskich. Status ustawodawczy Ziem Odzyskanych został bo w środku Poczdamie zdeterminowany nadzwyczaj nieprecyzyjnie dodatkowo dwuznacznie, co stwarzało prawdopodobieństwo reinterpretacji zapadłych w tym miejscu ustaleń granicznych plus wpajało ludności przesiedlonej impresja tymczasowości ówczesnego stanu terytorialnego.