Decyzja o przesiedleniu się do Polski miała się podpierać na zasadzie całkowitej dobrowolności, co było przecież często naruszane na wskroś władze sowieckie. Rozstrzygnięto, że poczynania przesiedlenia obejmie Polaków dodatkowo Żydów będących do 17 września 1939 obywatelami polskimi, którzy wyrażą ustnie albo na piśmie taką hobby oraz do wnętrza stosunku do których wyrażona zostanie zgoda wszystkich stron układów. Wraz z przesiedlającymi się mogły wyjechać ich rodziny (współmałżonkowie, rodzice, dzieci, wnuki oraz wychowankowie, tudzież też inni domownicy, o tak dalece prowadzili z przesiedlającymi się wspólne zagroda domowe). Dorośli członkowie rodziny także narybek od momentu lat 14 wyrażali swą wolę przesiedlenia indywidualnie.
Umowy z Ukrainą również Białorusią przewidywały, że odkąd 15 września do 15 października 1944 r. przeprowadzona zostanie wpis chcących się przesiedlić, oraz sama działanie transferu potrwa od chwili 15 października 1944 do 1 lutego 1945. W umowie z Litwą terminy te ustalono, że wpis miała upierać się od czasu 1 października do 31 grudnia 1944 r., i przesiedlenie miało przebiegać od momentu 1 grudnia 1944 r. do 1 kwietnia 1945 r.
Osobom przesiedlanym władze ZSRR zobowiązywały się unieważnić wewnątrz całości wszelkie zaległe w środku dostawy w środku naturze, należności z tytułu podatków pieniężnych plus opłat ubezpieczeniowych i zapowiadały zwolnienie ich w środku miejscu nowego osiedlenia z opłat podatkowych plus ubezpieczeniowych na 1944 również 1945 r. Nadto stosunki przewidywały, że o ile podmiot przesiedlana przekaże opuszczanemu państwu plony, to do wnętrza miejscu osiedlenia otrzyma je w środku identycznym wagomiarze wielkości dodatkowo objętości. Państwo polskie zobowiązywało się użyczyć przesiedlanemu na zagospodarowanie się pożyczki do wnętrza wysokości 5 tys. złotych do spłaty do wnętrza ciągu 5 lat. PKWN zadeklarował porcja ziemi przesiedleńcom-rolnikom wewnątrz ramach tzw. reformy rolnej.
Osoby wyjeżdżające do Polski miały system prawny zamiatać ze sobą odzież, obuwie, pościel, produkty żywnościowe, sprzęty domowe, prowincjonalny magazynowanie oszczędny dodatkowo inne przedmioty domowego użytku o łącznej wadze do 2 tonus na rodzinę, natomiast ponadto rogacizna dodatkowo ptactwo domowe. Fachowcom przyznawano też system prawny do przedmiotów niezbędnych do wykonywania ich zawodu. Rygorystycznie zakazywano wywozu gotówki w górę 1000 rubli na osobę, metali szlachetnych w środku stopach, proszku również złomie, nie obrobionych kamieni szlachetnych, kolekcji plus egzemplarzy dzieł sztuki, o ile nie stanowiły własności rodziny przesiedlanego, broni (poza strzelbami myśliwskimi) również rynsztunku wojskowego, mebli, samochodów oraz motocykli, fotografii (poza zdjęciami osobistymi), planów plus map. Ustalono, że dobytek ponoszący winę był pozostać opisany plus oszacowany, i jego ekwiwalent zwrócona przesiedlanym zgodnie z przepisami obowiązującymi wewnątrz kraju osiedlenia. Kontrola wywożonego dobytku miała istnieć zasadniczo prowadzona metodą jego prezentacji wobec agend przesiedleńczych. Jednakże wewnątrz rzeczywistości dokonywano rygorystycznych kontroli mienia zgromadzonego na dworcach kolejowych.
Stronę techniczną przesiedlenia brały na siebie władanie odpowiednich republik radzieckich, zaś koszty transportu miały istnieć rozłożone proporcjonalnie na obie strony układów. Po zakończeniu przesiedleń zapowiadano wzajemne rozrachunek poniesionych kosztów również pozostawionego mienia plus deklarowano uiszczenie odpowiednich rekompensat do wnętrza naturze czy też pieniądzu.