Sytuację ludności polskiej na Ukrainie również urząd wobec niej władz ukraińskich, zdeterminowały układy polsko-ukraińskie do wnętrza okresie wojny. Ukraińscy nacjonaliści rozwinęli antypolski terror, krwawo eksterminując polskie wsie, dopuszczając się na Polakach mordów. Cel tych działań był jasny: kasacja polskiej ludności z ziem postulowanych w charakterze ukraińskie. Po zakończeniu okupacji niemieckiej działanie nacjonalistycznego podziemia ukraińskiego była do tej pory duża plus kierowała się przeciwko ludności polskiej.Sowieckie władze Ukrainy podjęły działania pacyfikacyjne przeciwko OUN oraz UPA, tymczasem nie zamierzały do wnętrza żaden postępowanie wygłaszać mowę obrończą ludności polskiej, zaś wykorzystywanie Polaków do działań przeciwko ukraińskiemu podziemiu prócz tego podsycało niechęć polsko-ukraińską. Przedmiotem represji sowieckich byli podobnie Polacy. Ekipy rządzące USRR zdecydowane uprzedni na możliwie szybkie oraz dogłębne kasacja ludności polskiej ze swego terytorium. Naciski władz ukraińskich do wnętrza pierwszych miesiącach po podpisaniu umowy poprzedni w taki sposób silne, że przerastały zdolności oraz potencjał strony polskiej także wywołały interwencję Bolesława Bieruta u Stalina w środku celu ograniczenia transferu ludności przedtem wyznaczeniem granic zachodnich także wyzwoleniem całego terytorium państwa polskiego spod okupacji niemieckiej.
Wedle danych polskich przesiedlono wewnątrz 1945 r. do Polski 511.877 osób, wewnątrz tym 39,9% mieszkańców w miejsce plus 60,1% mieszkańców wsi. Sumarycznie do 1 listopada 1945 r. z Ukrainy przesiedlono 534.506 osób, tj. 75% w takim razie zarejestrowanych. Potwierdzały to raporty ukraińskie, podług których od czasu rozpoczęcia przesiedleń do 25 października 1945 r. wyjechało do Polski 513.041 osób. Do 1 lipca 1946 r. sumarycznie na Ukrainie zarejestrowano 854.809 osób wyrażających intencja przesiedlenia się do Polski, z czego wyjechało wcześniej 772.564 (40% z miast, 60% ze wsi), tj. 90,4% zarejestrowanych. W 1946 r. działanie przesiedlenia objęła 158.475 osób, wśród których populacja miejska stanowiła 49%, natomiast społeczeństwo wiejska 51%. Reasumując wyniki ewakuacji ludności polskiej jest dozwolone serwować następujące liczby na rzecz poszczególnych województw. We wschodniej części województwa lwowskiego zarejestrowano do ewakuacji 307.922 osoby narodowości polskiej, z tej liczby wyjechało 269.520 osób dodatkowo 19.117 osób narodowości żydowskiej, z czego wyjechały 18.274 osoby. W województwie stanisławowskim zarejestrowano do wyjazdu 108.338 osób narodowości polskiej, z tej liczby wyjechało 97.269 osób. W województwie tarnopolskim zarejestrowano do wyjazdu 274.969 osób narodowości polskiej za to ewakuowało się 251.505 osób. Szczególną grupą przesiedleńców z Ukrainy była licząca 133.873 osoby szereg mieszkańców Wołynia, twardo dotknięta czystkami etnicznymi w środku okresie ukraińskiego terroru z lat 1942-1944 (patrz : rzeź wołyńska). Według danych sowieckich po zakończeniu ewakuacji wciąż pozostawało na ziemiach zachodnioukraińskich objętych wprzódy przesiedleniem 77.200 osób narodowości polskiej. Inne oszacowania mówiły o liczbie ok. 170 tys. osób pozostających do wnętrza dalszym ciągu na terenach Wołynia dodatkowo Galicji Wschodniej.